تكنيك هاي حركتي دهاني
تمرينات حركتي دهاني كمك مي كنند كه ماهيچه هاي دهان مانند گونه، زبان و فك با قدرت و به درستي عمل كنند. ضعف در هر كدام از اين قسمتها منجر به مشكلات بلع و گفتاري خواهد شد. با انجام تمرينات لازم مي توان تا حد زيادي اين مشكلات را برطرف كرد.
تكنيك هاي حركتي دهاني براي لب:
با كمك حركات لب مي توان صداهاي مختلف را به كودك آموزش داد مثلاً اووو يا اييي كه هر كدام الگوي متفاوت حركتي خاص خود را دارند. يا از كودك بخواهيد با حركت لب خود به صورت لبخند و سپس برگشت به حالت آرامش، ماهيچههاي آن را تقويت كند.
لپ خود را باد كند و سپس خالي نمايد و يا به سمت بالا و پايين اين عمل را تكرار كند يا هنگام نوشيدن از ني استفاده كند. تمامي اين حركات در جهت تقويت ماهيچه لب و در نهايت تلفظ درست كلمات خواهد بود.
تكنيك حركتي دهاني براي زبان:
صداهاي مختلف را با كودك خود تمرين كنيد و بخواهيد از زبان خود استفاده كند مانند تتت، ررر، ددد و... يا كلماتي مانند برو را تكرار كند. زبان خود را به صورت چرخشي حركت داده و يا معلق نگه دارد و سپس به آن استراحت دهد.
تكنيك حركتي دهاني براي گونه:
براي تقويت عضلات گونه مي توانيد از كودك بخواهيد لبهاي خود را ببندد و گونه ها را منقبض كند. همچنين براي خوردن مايعات از ني استفاده كند.
تكنيك حركتي دهاني با كمك بادكنك بازي:
از كودك بخواهيد تا بادكنكي را باد كند. اين كار عضلات دهان را تقويت كرده و ضمن آن كنترل نفس را نيز افزايش مي دهد.
استفاده از بازي ساز دهني:
با زدن سازدهني توسط كودك، كنترل نفس او افزايش يافته و عضلات دهاني او تقويت خواهد شد. با تمركز بر روي نوت ها و صداي ساز دهني مي توان اين موارد را برطرف كرد.
استفاده از شكلات يا كره بادام زميني:
مقداري شكلات يا كره بادام زميني را از راه دهان كودك بماليد و بخواهيد آنها را با زبان خود ليس بزند. به اين صورت باعث تقويت عضلات دهاني كودك خواهيد شد و ضمن آن كودك از اين بازي لذت خواهد برد و به همكاري ادامه خواهد داد. ماساژ صورت نيز باعث تقويت عضلات دهان خواهد شد.
گفتار درماني در سنين بالاتر نيز قابل انجام است. اما سرعت درمان در سنين بالا كمتر خواهد بود زيرا بايد در برخي آموختههاي قبلي تغييراتي ايجاد شود ولي در نهايت با تكرار تاثير مثبت خود را نشان خواهد داد
گفتار درماني كودكان چيست؟
گفتار درماني، روشي است كه به بهبود گفتار كودك منجر مي شود. اين روش به كودك كمك مي كند تا مشكلات كلامي و گفتاري خود مانند اختلالات واجي و صدا، بيان ضعيف، لكنت زبان و... را برطرف كند.
گفتار درماني به كودكان ياد مي دهد كه حجم صداي توليد شده را كنترل كنند و كلمات و صداها را به صورت كاملا درست ادا كنند. در گفتار درماني به كودكان ياد داده مي شود كه كلمات موردنظر خود را در قالب جمله بيان كنند. به طور كلي مي توان گفت كه گفتار درماني، علم بررسي بيماري يا اختلالاتي است كه روي گفتار فرد تاثير مي گذارد.
برخلاف تصور بسياري از افراد، گفتار درماني به معناي درمان با گفتار نيست؛ بلكه درمان اختلالات گفتار و زبان است. به ياد داشته باشيد كه گفتار درماني با مشاوره فرق دارد.
رشته گفتار درماني تنها محدود به اصلاح مشكلات تلفظي (همچون عدم توانايي تلفظ صحيح حرف سين) نيست.
متخصصان درمانگر وظيفه درمان كودكاني به عهده دارند كه در درك و بيان زبان مادري دچار مشكل هستند. همچنين در افراد بزرگسال نيز گفتار درماني براي افرادي مناسب بوده كه نميتوانند خوب صحبت كنند و ضعف گفتاري دارند.
در واقع ضرورت استفاده از خدمات گفتار درماني مخصوص سن خاصي نبوده و ممكن است افراد در سنين مختلف به اين خدمات نياز پيدا كنند. از يك نوزاد گرفته تا افراد مسني كه در اثر سكته قدرت تكلم خود را از دست دادهاند، ممكن است در مقطعي لازم باشد كه به متخصص درمانگر مراجعه كنند. بهترين درمانگر كسي است كه بتواند با افراد در سنين متفاوت، ارتباط درست برقرار نمايد.
عمده ترين اختلالات گفتاري، عقب ماندگي ذهني است كه خود مي تواند پايه گذار بسياري از اختلالات ديگر باشد. در بحث مشكل جسمي بايد به نقيصه هاي كم شنوايي و ناشنوايي، كم بينايي يا نابينايي اشاره كرد. در سيستم شنيداري، بيان گفتار از طريق شنيدن حاصل مي شود كه چنان چه اختلالي در اين قسمت به وجود آيد، تأخير در رشد زبان و گفتار، قابل مشاهده است.
كودكاني كه از سلامت فيزيكي و عاطفي برخوردارند، در تكلم، استقلال يافته تر از كودكاني اند كه در خانواده هاي پر تنش زندگي مي كنند. در اين خانواده ها رشد حسي و حركتي، با محدوديت پيش مي رود زيرا زبان، نياز به يك هماهنگي عصبي دارد و تأخير در مهارت هاي حسي و حركتي، رشد گفتار را كُند و با مشكل روبه رو مي سازد.
در عملكرد گفتار، نقش هوش طبيعي را نبايد ناديده گرفت؛ هوش مي تواند شناخت نمادها را به همراه داشته باشد تا فرد، از ديگر عملكردهاي شناختي هم چون توجه كردن، شناسايي و ايجاد ارتباط و ذخيره ي آن در حافظه بهره گيرد.ارزيابي و مطالعه دقيق اختلالات گفتار و زبان يا اختلالات ارتباطي و همچنين نوتواني و بازتواني، اختيارات متخصصين گفتار درمانگر است.
مادر،الگويي مناسب و مثبت در راستاي رشد گفتار كودك است كه اين ارتباط عاطفي نبايد خدشه دار شود و خلل و انحرافي در آن شكل گيرد. بايد توجه داشت كه رشد زبان از لحاظ جنسيتي در دختران، زودتر و بيش تر از پسران آغاز مي شود؛ به خصوص در خانواده هاي تك فرزندي كه توجه زيادي به آموزش زبان فرزند مي شود.
كودكان علاقه ي زياد به عضو شدن در گروه همسالان خود دارند و تلاش زيادي در اين جهت، انجام مي دهند تا بر رشد و پيشرفت گفتار خود بيفزايند؛ در واقع انگيزه صحبت كردن در گروه هاي هم سن، افزايش مي يابد و به طور دسته جمعي به تماشاي تلويزيون و يا نقاشي و نوشتن مي پردازند.
مشكلات گفتاري را مي توان در مرز بين 12 تا 24 ماهگي مشاهده كرد. در اين سن، كودك به جاي گفتار بايد بتواند از علم اشاره به خوبي بهره ببرد مانند (باي باي يا بَه بَه) و در تقليد صداها مشكلي نداشته باشد مانند تقليد صداي يك حيوان، جيغ زدن و...
زماني كه سن كودك از 2 سالگي فراتر رفت، بايد بتواند صداها و لغاتي را بيان كند و فقط مختص يك صدا يا لغت – آن هم تكراري – نباشد. در صحبت كردن، خانواده ها بايد به تُن صدا و گرفتگي آن توجه داشته باشند. كودكاني كه در اين سن، در انجام كارهاي ساده، با مشكل مواجه مي شوند، جملات را به طور كامل بيان نمي كنند و فقط از كلمات محدود استفاده مي نمايند و به طور كلي در فهميدن و درك مطالب مشكل دارند،در معرض خطر قرار دارند و به منظور پيش گيري از مشكلات گفتاري بايد توجه بيش تري به آنان نمود.
در چنين شرايطي است كه اگر والدين متوجه مشكلات خاصي در روند گفتاري فرزند خود بشوند حتما بايد از كمك تخصصي يك گفتار درمانگر بهره برده و مشاوره لازم را داشته باشند.
گفتار درماني كودكان + تكنيك ها و بازي هاي گفتار درماني
تكنيك هاي حركتي دهاني
تمرينات حركتي دهاني كمك مي كنند كه ماهيچه هاي دهان مانند گونه، زبان و فك با قدرت و به درستي عمل كنند. ضعف در هر كدام از اين قسمتها منجر به مشكلات بلع و گفتاري خواهد شد. با انجام تمرينات لازم مي توان تا حد زيادي اين مشكلات را برطرف كرد.
تكنيك هاي حركتي دهاني براي لب:
با كمك حركات لب مي توان صداهاي مختلف را به كودك آموزش داد مثلاً اووو يا اييي كه هر كدام الگوي متفاوت حركتي خاص خود را دارند. يا از كودك بخواهيد با حركت لب خود به صورت لبخند و سپس برگشت به حالت آرامش، ماهيچههاي آن را تقويت كند.
لپ خود را باد كند و سپس خالي نمايد و يا به سمت بالا و پايين اين عمل را تكرار كند يا هنگام نوشيدن از ني استفاده كند. تمامي اين حركات در جهت تقويت ماهيچه لب و در نهايت تلفظ درست كلمات خواهد بود.
تكنيك حركتي دهاني براي زبان:
صداهاي مختلف را با كودك خود تمرين كنيد و بخواهيد از زبان خود استفاده كند مانند تتت، ررر، ددد و... يا كلماتي مانند برو را تكرار كند. زبان خود را به صورت چرخشي حركت داده و يا معلق نگه دارد و سپس به آن استراحت دهد.
تكنيك حركتي دهاني براي گونه:
براي تقويت عضلات گونه مي توانيد از كودك بخواهيد لبهاي خود را ببندد و گونه ها را منقبض كند. همچنين براي خوردن مايعات از ني استفاده كند.
تكنيك حركتي دهاني با كمك بادكنك بازي:
از كودك بخواهيد تا بادكنكي را باد كند. اين كار عضلات دهان را تقويت كرده و ضمن آن كنترل نفس را نيز افزايش مي دهد.
استفاده از بازي ساز دهني:
با زدن سازدهني توسط كودك، كنترل نفس او افزايش يافته و عضلات دهاني او تقويت خواهد شد. با تمركز بر روي نوت ها و صداي ساز دهني مي توان اين موارد را برطرف كرد.
استفاده از شكلات يا كره بادام زميني:
مقداري شكلات يا كره بادام زميني را از راه دهان كودك بماليد و بخواهيد آنها را با زبان خود ليس بزند. به اين صورت باعث تقويت عضلات دهاني كودك خواهيد شد و ضمن آن كودك از اين بازي لذت خواهد برد و به همكاري ادامه خواهد داد. ماساژ صورت نيز باعث تقويت عضلات دهان خواهد شد.
گفتار درماني در سنين بالاتر نيز قابل انجام است. اما سرعت درمان در سنين بالا كمتر خواهد بود زيرا بايد در برخي آموختههاي قبلي تغييراتي ايجاد شود ولي در نهايت با تكرار تاثير مثبت خود را نشان خواهد داد
گفتار درماني كودكان چيست؟
گفتار درماني، روشي است كه به بهبود گفتار كودك منجر مي شود. اين روش به كودك كمك مي كند تا مشكلات كلامي و گفتاري خود مانند اختلالات واجي و صدا، بيان ضعيف، لكنت زبان و... را برطرف كند.
گفتار درماني به كودكان ياد مي دهد كه حجم صداي توليد شده را كنترل كنند و كلمات و صداها را به صورت كاملا درست ادا كنند. در گفتار درماني به كودكان ياد داده مي شود كه كلمات موردنظر خود را در قالب جمله بيان كنند. به طور كلي مي توان گفت كه گفتار درماني، علم بررسي بيماري يا اختلالاتي است كه روي گفتار فرد تاثير مي گذارد.
برخلاف تصور بسياري از افراد، گفتار درماني به معناي درمان با گفتار نيست؛ بلكه درمان اختلالات گفتار و زبان است. به ياد داشته باشيد كه گفتار درماني با مشاوره فرق دارد.
رشته گفتار درماني تنها محدود به اصلاح مشكلات تلفظي (همچون عدم توانايي تلفظ صحيح حرف سين) نيست.
متخصصان درمانگر وظيفه درمان كودكاني به عهده دارند كه در درك و بيان زبان مادري دچار مشكل هستند. همچنين در افراد بزرگسال نيز گفتار درماني براي افرادي مناسب بوده كه نميتوانند خوب صحبت كنند و ضعف گفتاري دارند.
در واقع ضرورت استفاده از خدمات گفتار درماني مخصوص سن خاصي نبوده و ممكن است افراد در سنين مختلف به اين خدمات نياز پيدا كنند. از يك نوزاد گرفته تا افراد مسني كه در اثر سكته قدرت تكلم خود را از دست دادهاند، ممكن است در مقطعي لازم باشد كه به متخصص درمانگر مراجعه كنند. بهترين درمانگر كسي است كه بتواند با افراد در سنين متفاوت، ارتباط درست برقرار نمايد.
عمده ترين اختلالات گفتاري، عقب ماندگي ذهني است كه خود مي تواند پايه گذار بسياري از اختلالات ديگر باشد. در بحث مشكل جسمي بايد به نقيصه هاي كم شنوايي و ناشنوايي، كم بينايي يا نابينايي اشاره كرد. در سيستم شنيداري، بيان گفتار از طريق شنيدن حاصل مي شود كه چنان چه اختلالي در اين قسمت به وجود آيد، تأخير در رشد زبان و گفتار، قابل مشاهده است.
كودكاني كه از سلامت فيزيكي و عاطفي برخوردارند، در تكلم، استقلال يافته تر از كودكاني اند كه در خانواده هاي پر تنش زندگي مي كنند. در اين خانواده ها رشد حسي و حركتي، با محدوديت پيش مي رود زيرا زبان، نياز به يك هماهنگي عصبي دارد و تأخير در مهارت هاي حسي و حركتي، رشد گفتار را كُند و با مشكل روبه رو مي سازد.
در عملكرد گفتار، نقش هوش طبيعي را نبايد ناديده گرفت؛ هوش مي تواند شناخت نمادها را به همراه داشته باشد تا فرد، از ديگر عملكردهاي شناختي هم چون توجه كردن، شناسايي و ايجاد ارتباط و ذخيره ي آن در حافظه بهره گيرد.ارزيابي و مطالعه دقيق اختلالات گفتار و زبان يا اختلالات ارتباطي و همچنين نوتواني و بازتواني، اختيارات متخصصين گفتار درمانگر است.
مادر،الگويي مناسب و مثبت در راستاي رشد گفتار كودك است كه اين ارتباط عاطفي نبايد خدشه دار شود و خلل و انحرافي در آن شكل گيرد. بايد توجه داشت كه رشد زبان از لحاظ جنسيتي در دختران، زودتر و بيش تر از پسران آغاز مي شود؛ به خصوص در خانواده هاي تك فرزندي كه توجه زيادي به آموزش زبان فرزند مي شود.
كودكان علاقه ي زياد به عضو شدن در گروه همسالان خود دارند و تلاش زيادي در اين جهت، انجام مي دهند تا بر رشد و پيشرفت گفتار خود بيفزايند؛ در واقع انگيزه صحبت كردن در گروه هاي هم سن، افزايش مي يابد و به طور دسته جمعي به تماشاي تلويزيون و يا نقاشي و نوشتن مي پردازند.
مشكلات گفتاري را مي توان در مرز بين 12 تا 24 ماهگي مشاهده كرد. در اين سن، كودك به جاي گفتار بايد بتواند از علم اشاره به خوبي بهره ببرد مانند (باي باي يا بَه بَه) و در تقليد صداها مشكلي نداشته باشد مانند تقليد صداي يك حيوان، جيغ زدن و...
زماني كه سن كودك از 2 سالگي فراتر رفت، بايد بتواند صداها و لغاتي را بيان كند و فقط مختص يك صدا يا لغت – آن هم تكراري – نباشد. در صحبت كردن، خانواده ها بايد به تُن صدا و گرفتگي آن توجه داشته باشند. كودكاني كه در اين سن، در انجام كارهاي ساده، با مشكل مواجه مي شوند، جملات را به طور كامل بيان نمي كنند و فقط از كلمات محدود استفاده مي نمايند و به طور كلي در فهميدن و درك مطالب مشكل دارند،در معرض خطر قرار دارند و به منظور پيش گيري از مشكلات گفتاري بايد توجه بيش تري به آنان نمود.
در چنين شرايطي است كه اگر والدين متوجه مشكلات خاصي در روند گفتاري فرزند خود بشوند حتما بايد از كمك تخصصي يك گفتار درمانگر بهره برده و مشاوره لازم را داشته باشند.
گفتار درماني كودكان + تكنيك ها و بازي هاي گفتار درماني

گفتار درماني كودكان + تكنيك ها و بازي هاي گفتار درماني